بدنه سوپاپ ساختار اصلی تحمل کننده فشار شیر است، در حالی که نشیمنگاه شیر جزء کلیدی نصب شده در بدنه شیر برای تشکیل سطح آب بندی است و تفاوت اصلی بین این دو در موقعیت عملکردی و سطح ساختاری نهفته است.
تفاوت های موقعیت یابی عملکردی
وظایف اصلی بدنه شیر:
به عنوان ساختار اصلی شیر، وظیفه اتصال لوله ها، نگه داشتن سیالات و پشتیبانی از قطعات داخلی را دارد.
باید استحکام مکانیکی و مقاومت فشار کافی داشته باشد و معمولاً از موادی مانند چدن، فولاد کربنی یا فولاد ضد زنگ استفاده می شود.
عملکرد اصلی صندلی:
در تماس مستقیم با قطعات باز و بسته کننده (مانند قوچ، دیسک) برای تشکیل یک جفت آب بندی برای جلوگیری از نشت مایع.
مواد مقاوم در برابر سایش و خوردگی{1} (مانند کاربید سیمانی و لاستیک) باید برای اطمینان از قابلیت اطمینان مهر و موم انتخاب شوند.
روابط سلسله مراتبی ساختاری
رابطه شمول و شمول:
نشیمنگاه جزء داخلی بدنه سوپاپ است که معمولاً با فشار دادن{0}}، رزوه کاری یا ریخته گری یکپارچه به بدنه سوپاپ متصل می شود.
برخی از صندلی ها به گونه ای طراحی شده اند که قابل جابجایی باشند (به عنوان مثال حلقه های صندلی) برای تعویض آسان پس از سایش.
شماتیک موقعیت نصب:
بدنه سوپاپ به عنوان یک قاب یکپارچه برای بسته بندی نشیمنگاه سوپاپ، میل سوپاپ و سایر اجزاء استفاده می شود (به عنوان مثال، نشیمنگاه شیر در شیر دروازه در دو طرف کانال جریان بدنه شیر قرار دارد).
در سازه هایی مانند شیرهای پروانه ای، نشیمنگاه ممکن است روی دیواره داخلی شیر نصب شود یا با دیسک Maintenance & Identification Points ترکیب شود.
تمایز خصوصیات فیزیکی:
بدنه شیر معمولاً دارای ساختار اتصال خارجی مانند رابط فلنج، سوراخ پیچ و غیره است.
سطح نشیمنگاه دارای یک سطح آب بندی دقیق-ماشینکاری شده با هندسه های حلقوی یا مخروطی مشترک است.
معیارهای قضاوت شکست:
آسیب به بدنه شیر بیشتر به صورت ترک، خوردگی، سوراخ شدن و سایر مشکلات ساختاری کلی ظاهر می شود.
خرابی نشیمنگاه سوپاپ عمدتاً به صورت نشتی ناشی از سایش و تغییر شکل سطح آب بندی نمایان می شود.
